Ինչու է թեյավճարի համար պետք կանոն
Շատ սրահներում թեյավճարի մասին ոչ ոք չի խոսում, մինչև առաջին վեճը։ Ադմինիստրատորը տեսնում է, որ գումարը մնացել է դրամարկղում, և չգիտի՝ ում տա։ Օգնականը, ով լվացել է մազերը, զգում է, որ իր աշխատանքը չի նկատվում։ Վարպետը չգիտի՝ կարո՞ղ է հաճախորդին տալ իր անձնական քարտի համարը։
Թեյավճարը հաճախորդի շնորհակալությունն է, ոչ թե պարտականություն։ Բայց երբ այն գալիս է, թիմը պետք է նախապես իմանա, թե ինչ է անում դրա հետ։ Կարճ գրավոր կանոնը պաշտպանում է և՛ վարպետներին, և՛ սրահի մթնոլորտը։
Ընտրեք՝ ում է պատկանում թեյավճարը
Կա երկու հիմնական տարբերակ, և երկուսն էլ կարող են աշխատել, եթե բոլորը նախապես գիտեն կանոնը։
- Վարպետը պահում է իր թեյավճարը։ Ամենապարզ տարբերակն է։ Հաճախորդը շնորհակալություն է հայտնում կոնկրետ մարդուն, և գումարը գնում է նրան։ Լավ է աշխատում, երբ վարպետն ամբողջ ծառայությունն անում է ինքը։
- Ընդհանուր ֆոնդ։ Թեյավճարները հավաքվում են մեկ տեղում և պարբերաբար բաժանվում են ըստ նախապես համաձայնեցված կանոնի։ Հարմար է, երբ մեկ այցին մասնակցում են մի քանի մարդ՝ օգնական, ադմինիստրատոր, մաքրող անձնակազմ։
Եթե ընտրում եք ընդհանուր ֆոնդը, գրեք, թե ով է մասնակցում, ինչ բաժանմամբ և որքան հաճախ։ Իսկ եթե հաճախորդը հստակ ասում է «սա Աննայի համար է», հարգեք նրա ցանկությունը։
Որոշեք, թե ինչպես կարող է հաճախորդը թեյավճար թողնել
Այսօր շատ հաճախորդներ կանխիկ չեն կրում։ Եթե թեյավճար թողնելու պարզ ճանապարհ չկա, շատերը պարզապես չեն թողնի։ Որոշեք նախապես.
- Կանխիկ։ Գումարը տրվում է վարպետին ձեռքից ձեռք կամ դրվում է առանձին ծրարում, ոչ թե սրահի դրամարկղում։
- Քարտով կամ փոխանցումով սրահին։ Եթե թեյավճարը ստանում է սրահը, պայմանավորվեք, թե երբ և ինչպես է այն փոխանցվում վարպետին, և գրանցեք ամեն գումար։
- Ուղիղ վարպետին։ Որոշ սրահներ թույլ են տալիս վարպետին ունենալ իր QR կոդը կամ հաշվի համարը։ Որոշեք, թույլատրվո՞ւմ է դա ձեզ մոտ, և եթե այո, թող բոլոր վարպետները նույն պայմաններն ունենան։
Թե ինչպես պետք է թեյավճարները հաշվառվեն ձեր եկամուտներում կամ աշխատավարձում, հարցրեք ձեր հաշվապահին։ Այս հոդվածը միայն թիմի ներքին կարգի մասին է։
Մի ճնշեք հաճախորդին
Թեյավճարը պետք է մնա ազատ ընտրություն։ Հաճախորդը, ով իրեն պարտավոր է զգում, կարող է հաջորդ անգամ ուրիշ սրահ ընտրել։
- Մի ասեք ծառայության վերջում «Թեյավճար կթողնե՞ք»։ Ավելի լավ է՝ դրամարկղի մոտ փոքր, հանգիստ նշում, որ թեյավճարն ընդունվում է, բայց պարտադիր չէ։
- Մի ակնկալեք, որ բոլորը կթողնեն։ Մշտական հաճախորդը, ով երբեք թեյավճար չի թողնում, բայց գալիս է ամեն ամիս, ձեզ համար նույնքան արժեքավոր է։
- Վարպետի վերաբերմունքը չպետք է փոխվի թեյավճարից։ Եթե հաճախորդը զգում է, որ առանց թեյավճարի իրեն ավելի սառն են ընդունում, դուք կկորցնեք նրան։
Հատուկ դեպքեր. նվեր քարտեր, փաթեթներ և տոներ
Երբ հաճախորդը գալիս է նվեր քարտով կամ նախապես վճարված փաթեթով, նա հաճախ չգիտի՝ թեյավճարը ներառվա՞ծ է։ Որոշեք պատասխանը և գրեք այն պայմաններում, օրինակ՝ «Թեյավճարը ներառված չէ»։ Այդպես ադմինիստրատորը չի ստիպված լինի ամեն անգամ մտածել։
Դեկտեմբերին և տոներից առաջ շատ հաճախորդներ թեյավճարի փոխարեն նվեր են բերում իրենց վարպետին՝ քաղցրավենիք, ծաղիկներ, փոքր հուշանվեր։ Համաձայնեցրեք թիմի հետ, թե ինչ անել ընդհանուր նվերների հետ, որոնք բերվում են «ամբողջ սրահին»։ Ամենապարզ լուծումը դրանք բոլորի հետ կիսելն է։
Խոսեք թեյավճարի մասին թիմի հետ
Թեյավճարը կարող է անհավասարություն ստեղծել։ Մեկ վարպետ ավելի շատ մշտական հաճախորդներ ունի, մյուսը՝ ավելի շատ կարճ ծառայություններ։ Եթե ամեն ինչ պայմանավորված է նրանով, թե ով ում է ստանում, կարդացեք, թե ինչպես արդարացիորեն բաժանել հաճախորդներին և հերթափոխերը։
Անցկացրեք կարճ զրույց, երբ նոր մարդ է միանում թիմին, և երբ կանոնը փոխվում է։ Կանոնը տվեք գրավոր, նույն տեղում, որտեղ պահվում են սրահի մյուս կանոնները։ Մի քանի ամիսը մեկ հարցրեք թիմին, արդյո՞ք կանոնը դեռ արդար է թվում։
Եվ մի խառնեք թեյավճարը աշխատավարձի հետ։ Վարպետի վարձատրությունը պետք է հիմնված լինի կատարված աշխատանքի վրա, ոչ թե այն բանի, թե որքան առատաձեռն են եղել հաճախորդները այդ ամիս։