چرا قاعدهٔ نوشته‌شده لازم دارید

وقتی قاعده‌ای نیست، هر لغو دیرهنگام به یک چانه‌زنی تبدیل می‌شود. یک متخصص می‌گذرد، دیگری ناراحت می‌شود و مشتری نمی‌داند دفعهٔ بعد منتظر چه باشد. قوانین نوشته‌شده احساس را از ماجرا بیرون می‌برد: موقعیت یکسان جواب یکسان می‌گیرد، هر کس که جواب بدهد.

لازم نیست قوانین سخت‌گیرانه باشند. کارشان این است که مشتریان پیش از نیاز قاعده را بدانند و تیم شما آن را یک‌جور اجرا کند.

مهلت اعلام را انتخاب کنید

با یک سؤال شروع کنید: چقدر زودتر باید خبر داشته باشید تا وقت را به کس دیگری پیشنهاد دهید؟ برای یک مانیکور کوتاه یا کوتاهی موی مردانه شاید چند ساعت کافی باشد، چون این وقت‌ها زود پر می‌شوند. برای یک خدمت طولانی، یک ست کامل مژه یا آرایش عروس وقت بیشتری لازم دارید:

  • بسیاری از سالن‌ها برای همهٔ خدمات یک مهلت دارند، مثلاً ۱۲ یا ۲۴ ساعت. به خاطر سپردن و توضیح دادنش آسان است.
  • اگر خدمات طولانی یا گران دارید، مهلت طولانی‌تری فقط برای آن‌ها در نظر بگیرید.
  • اگر روز قبل یادآوری می‌فرستید، مطمئن شوید یادآوری پیش از پایان مهلت می‌رسد تا مشتری بعد از خواندنش هنوز وقت لغو داشته باشد.

هر چه انتخاب کردید، آن را به یکی دو عدد محدود کنید. قوانینی با پنج مهلت مختلف قوانینی است که کسی یادش نمی‌ماند.

تعیین کنید وقتی قاعده رعایت نشد چه شود

قاعدهٔ بی‌پیامد فقط یک آرزوست، اما پیامد باید با مشتریان و خدمات شما جور باشد. گزینه‌های معمول، از ملایم‌ترین تا محکم‌ترین:

  1. یک یادآوری دوستانه. قاعده را یادآوری کنید، بدون پیامد. برای بار اول انتخاب خوبی است.
  2. جابه‌جایی بله، لغو نه. با مشتری‌ای که مراجعه را دیر جابه‌جا می‌کند متفاوت از کسی رفتار کنید که صرفاً لغو می‌کند.
  3. تأیید پیش از مراجعهٔ بعدی. از مشتری‌ای که چند بار دیر لغو کرده بخواهید نوبت بعدی‌اش را روز قبل شخصاً تأیید کند.
  4. پیش‌پرداخت برای نوبت بعدی. برای مشتریانی که بیش از یک بار دیر لغو کرده‌اند.

از قبل هم تعیین کنید چه چیزی استثنا حساب می‌شود. بیماری، پیشامد خانوادگی یا هوای بد برای همه پیش می‌آید. بسیاری از صاحبان سالن در موارد واقعاً اضطراری از قاعده می‌گذرند و به‌جایش به موارد تکراری توجه می‌کنند. مهم این است که تیم روی این توافق داشته باشد تا متخصصی که وسط کار است مجبور نباشد تنهایی تصمیم بگیرد.

ساده و گرم بنویسید

نحوهٔ بیان قاعده به اندازهٔ خود قاعده مهم است. «لغوهایی که کمتر از ۲۴ ساعت قبل انجام شوند جریمه خواهند داشت» را با چیزی شبیه این مقایسه کنید:

«اگر برنامه‌تان تغییر کرد، لطفاً دست‌کم ۲۴ ساعت پیش از مراجعه خبرمان کنید تا بتوانیم این وقت را به کس دیگری پیشنهاد دهیم. از درکتان ممنونیم.»

نسخهٔ دوم همان را می‌گوید، اما دلیلش را توضیح می‌دهد و به‌جای تهدید، درخواست می‌کند. چند نکته:

  • دلیل را بگویید: وقت فقط برای آن‌ها نگه داشته شده و کس دیگری می‌توانست آن را بگیرد.
  • از یک عدد و یک پیامد ساده استفاده کنید.
  • بگویید چطور لغو کنند تا رعایت قاعده آسان باشد.
  • آن را به دو سه جمله محدود کنید.

پیش از نیاز به مشتریان بگویید

مشتریان قاعده‌ای را می‌پذیرند که از قبل می‌دانستند. با قاعده‌ای که اولین بار بعد از یک لغو دیرهنگام می‌شنوند بحث می‌کنند. آن را جایی بگذارید که ببینند:

  • در پیام تأیید، یا هنگام تأیید نوبت تلفنی.
  • در پروفایل اینستاگرام یا هایلایتی دربارهٔ نوبت‌گیری.
  • در پذیرش، در یک یادداشت کوتاه و قابل دیدن.
  • شفاهی، در یک جمله، وقتی مشتری تازه اولین بار نوبت می‌گیرد.

اگر قاعده را تغییر دادید، شخصاً به مشتریان همیشگی بگویید تا غافلگیر نشوند.

هر بار یک‌جور اجرایش کنید

قوانین فقط وقتی کار می‌کنند که همهٔ تیم رعایتشان کنند. آن را جایی بنویسید که همه ببینند و توافق کنید وقتی قاعده شکسته شد چه کسی با مشتری حرف بزند. اغلب صاحب سالن یا مسئول پذیرش است، نه متخصص، تا رابطهٔ متخصص و مشتری گرم بماند.

یک یادداشت ساده از لغوهای دیرهنگام و غیبت‌ها نگه دارید. یک لغو دیرهنگام بخشی از زندگی عادی است. سه بار پشت سر هم یک الگوست و آن‌وقت است که گزینه‌های محکم‌تر معنا پیدا می‌کنند. برای پر کردن وقت‌هایی که آزاد می‌شوند، چطور غیبت مشتریان را کم کنیم را ببینید.