چرا پروندهٔ مشتری لازم است

مشتریان ثابت برمی‌گردند چون مراجعه برایشان راحت است: لازم نیست همه‌چیز را دوباره توضیح دهند. این تا وقتی جواب می‌دهد که همان متخصص آن‌ها را به یاد دارد. وقتی متخصص بیمار است، به مرخصی رفته یا از سالن می‌رود، وقتی سالن بزرگ‌تر می‌شود، یا وقتی مشتری برای یک وقت زودتر پیش متخصص دیگری نوبت می‌گیرد، این حافظه از دست می‌رود. یادداشت‌های خوب این حافظه را در سالن نگه می‌دارند، نه فقط در ذهن یک نفر.

این یادداشت‌ها در شروع هر مراجعه هم وقت را صرفه‌جویی می‌کنند. به‌جای ده دقیقه سؤال، متخصص چند خط می‌خواند و می‌پرسد: «مثل دفعهٔ قبل، یا امروز چیز دیگری؟»

چه چیزی را یادداشت کنیم

یادداشت‌ها باید کوتاه و برای مراجعهٔ بعدی مفید باشند. برای بیشتر سالن‌ها این‌ها کافی است:

  • خدمت و این‌که دقیقاً چه کاری انجام شد: رنگ یا فرمول، فرم، طول، حالت و ضخامت مژه، فشار ماساژ؛
  • محصولات و موادی که استفاده شد، و هر چیزی که مشتری دوست نداشت؛
  • حساسیت‌ها یا آلرژی‌هایی که خود مشتری گفته، با کلمات خودش؛
  • ترجیح‌ها: متخصص محبوب، مراجعهٔ آرام یا گپ‌وگفت، ساعت مناسب روز؛
  • فاصلهٔ معمول بین مراجعه‌ها؛
  • نکته‌های عملی: با بچه می‌آید، همیشه چند دقیقه دیر می‌رسد، پیام را به تماس ترجیح می‌دهد.

واقعیت بنویسید، نه برداشت. «رنگ ۷٫۱، اکسیدان ۶٪، ۳۵ دقیقه، دفعهٔ بعد کمی روشن‌تر می‌خواهد» به متخصص بعدی کمک می‌کند. «مشتری سخت‌گیر» به هیچ‌کس کمکی نمی‌کند.

چه چیزی را ننویسیم

هر یادداشت را طوری بنویسید که انگار مشتری روزی ممکن است آن را بخواند. نظرتان دربارهٔ ظاهر، اخلاق یا درآمد او، شایعه‌ها، و چیزهایی را که از سر اعتماد به شما گفته و برای کار لازم نیست، ننویسید.

با اطلاعات سلامت محتاط باشید. فقط چیزی را بنویسید که خود مشتری گفته و روی خدمت اثر دارد، و نتیجه‌گیری خودتان را اضافه نکنید. قوانین نگهداری اطلاعات شخصی و اطلاعات سلامت در کشورهای مختلف فرق می‌کند، پس از یک وکیل یا نهاد مربوط بپرسید چه چیزی شامل شما می‌شود. اگر مشتری پرسید، توضیح دهید چه چیزی نگه می‌دارید و چرا.

همه‌چیز را یک جا نگه دارید

یادداشت‌هایی که در گوشی‌های شخصی، کارت‌های کاغذی و چت‌ها پراکنده‌اند، یادداشت‌هایی‌اند که هیچ‌کس پیدایشان نمی‌کند. یک جای مشترک برای همهٔ تیم انتخاب کنید و روی یک قالب ساده توافق کنید تا همهٔ یادداشت‌ها یک‌جور خوانده شوند:

  1. تاریخ و متخصص؛
  2. خدمت و کاری که انجام شد؛
  3. چه چیزی دفعهٔ بعد بماند یا عوض شود؛
  4. هر چیز تازه‌ای که مشتری گفت.

تعیین کنید چه کسی یادداشت‌ها را می‌بیند. متخصص‌ها به یادداشت‌های مشتریان خودشان نیاز دارند و پذیرش به نکته‌های عملی. وقتی متخصصی از سالن می‌رود، یادداشت‌ها در سالن می‌مانند و خود مشتری تصمیم می‌گیرد بعد پیش چه کسی برود.

آن را عادت کنید، نه پروژه

بهترین لحظه برای نوشتن یادداشت درست بعد از مراجعه است، وقتی جزئیات هنوز تازه‌اند. دو دقیقه پیش از مشتری بعدی کافی است. اگر متخصص فراموش کرد، پذیرش می‌تواند آخر روز یادآوری کند، به‌عنوان بخشی از بستن روز که در مقالهٔ روال روزانهٔ پذیرش درباره‌اش نوشته‌ایم.

یادداشت‌ها فقط وقتی کمک می‌کنند که کسی آن‌ها را بخواند. صبح، هر متخصص نوبت‌های روز را نگاه می‌کند و یادداشت‌های مشتریانی را می‌خواند که مدتی است ندیده یا اصلاً ندیده. متخصص تازه‌وارد در هفته‌های اول بهتر است این کار را برای همهٔ مشتریان انجام دهد.

از یادداشت‌ها درست استفاده کنید

یادداشت برای این است که مراجعه روان‌تر پیش برود، نه برای خودنمایی. به آن طبیعی اشاره کنید. «دفعهٔ قبل کمی روشن‌تر می‌خواستید، امروز یک درجه دیگر هم برویم؟» بهتر از فهرست کردن همهٔ چیزهایی است که دربارهٔ مشتری می‌دانید.

یادداشت‌ها به نگه داشتن مشتریان ثابت هم کمک می‌کنند. وقتی فاصلهٔ معمول نوشته شده باشد، متخصص می‌تواند تا مشتری هنوز در سالن است تاریخ بعدی را پیشنهاد کند، همان‌طور که در مقالهٔ ثبت نوبت بعدی هنگام تسویه آمده است. و اگر مشتری ثابتی مدت‌هاست نیامده، یادداشت‌ها نشان می‌دهند با چه کسی تماس بگیرید و او چه چیزی را دوست داشت. این اولین قدم برای برگرداندن مشتریان از دست‌رفته است.

هر چند ماه یک بار، یادداشت‌ها را با تیم مرور کنید. چیزهای کهنه را پاک کنید و ببینید قالب هنوز برای همه راحت است یا نه.