چرا انعام قاعده لازم دارد

در بسیاری از سالن‌ها تا اولین اختلاف کسی دربارهٔ انعام حرف نمی‌زند. پذیرش پولی را کنار صندوق پیدا می‌کند و نمی‌داند مال کیست. دستیاری که موی مشتری را شسته حس می‌کند کارش دیده نمی‌شود. متخصص مطمئن نیست دادن شمارهٔ کارت شخصی‌اش به مشتری درست است یا نه.

انعام تشکر مشتری است، نه وظیفه. اما وقتی می‌رسد، تیم باید از قبل بداند با آن چه می‌شود. یک قاعدهٔ کوتاه نوشته‌شده هم از متخصصان و هم از فضای سالن محافظت می‌کند.

تعیین کنید انعام مال چه کسی است

دو گزینهٔ اصلی هست و هر دو می‌توانند جواب دهند، به شرط آن‌که همه قاعده را از قبل بدانند.

  • هر متخصص انعام خودش را نگه می‌دارد. ساده‌ترین گزینه است. مشتری از یک شخص مشخص تشکر می‌کند و پول به او می‌رسد. وقتی متخصص کل خدمت را تنها انجام می‌دهد خوب جواب می‌دهد.
  • صندوق مشترک. انعام‌ها در یک جا جمع و به‌طور منظم طبق قاعده‌ای از پیش توافق‌شده تقسیم می‌شوند. برای سالن‌هایی مناسب است که چند نفر در یک مراجعه سهم دارند: دستیار، پذیرش، نظافت.

اگر صندوق مشترک را انتخاب کردید، بنویسید چه کسانی سهم دارند، چطور تقسیم می‌شود و هر چند وقت یک بار. و اگر مشتری آشکارا گفت «این برای آناست»، به آن احترام بگذارید.

تعیین کنید مشتریان چطور انعام بدهند

بسیاری از مشتریان دیگر پول نقد همراه ندارند. اگر راه ساده‌ای برای انعام نباشد، خیلی‌ها اصلاً نمی‌دهند. از قبل تصمیم بگیرید:

  1. نقد. پول دست‌به‌دست یا در یک پاکت جدا به متخصص می‌رسد، نه در صندوق سالن.
  2. با کارت یا انتقال به حساب سالن. اگر سالن انعام را می‌گیرد، توافق کنید کی و چطور به متخصص منتقل می‌شود و هر مبلغ را ثبت کنید.
  3. مستقیم به متخصص. بعضی سالن‌ها اجازه می‌دهند متخصصان کد QR یا شمارهٔ حساب خودشان را داشته باشند. تعیین کنید اجازه می‌دهید یا نه و اگر می‌دهید، به همهٔ متخصصان شرایط یکسان بدهید.

از حسابدارتان بپرسید انعام چطور باید در درآمد یا حقوق ثبت شود. این مقاله فقط دربارهٔ برخورد روزمرهٔ تیم با آن است.

به مشتریان فشار نیاورید

انعام باید انتخابی آزاد بماند. مشتری‌ای که حس اجبار کند ممکن است دفعهٔ بعد سالن دیگری را انتخاب کند.

  • در پایان خدمت نپرسید «مایلید انعام بدهید؟». یک یادداشت کوچک و آرام در پذیرش که بگوید انعام با خوشحالی پذیرفته می‌شود اما هرگز انتظار نمی‌رود بهتر جواب می‌دهد.
  • انتظار نداشته باشید همه انعام بدهند. مشتری همیشگی‌ای که هرگز انعام نمی‌دهد اما هر ماه می‌آید به همان اندازه برایتان ارزشمند است.
  • رفتار متخصص نباید به خاطر انعام تغییر کند. اگر مشتری حس کند بدون انعام سردتر از او استقبال می‌شود، از دستش می‌دهید.

موارد خاص: کارت هدیه، بسته‌ها و مناسبت‌ها

وقتی مشتری با کارت هدیه یا بستهٔ پیش‌پرداخت می‌آید، اغلب نمی‌داند انعام شامل است یا نه. جواب را تعیین کنید و در شرایط بنویسید، مثلاً «انعام شامل نمی‌شود.» این‌طور پذیرش مجبور نیست هر بار درباره‌اش فکر کند.

پیش از تعطیلات و مناسبت‌ها، بسیاری از مشتریان به‌جای انعام برای متخصصشان هدیه می‌آورند: شیرینی، گل، یک سوغاتی کوچک. با تیم توافق کنید با هدیه‌هایی که «برای کل سالن» آورده می‌شوند چه کنید. ساده‌ترین جواب تقسیم آن‌ها با همه است.

دربارهٔ انعام با تیم حرف بزنید

انعام می‌تواند نابرابری بسازد. یک متخصص مشتری همیشگی بیشتری دارد، دیگری خدمات کوتاه بیشتری انجام می‌دهد. اگر خیلی چیزها به این بستگی دارد که چه کسی کدام مشتریان را می‌گیرد، بخوانید چطور مشتریان و شیفت‌ها را منصفانه تقسیم کنیم.

هر وقت کسی تازه به تیم پیوست و هر وقت قاعده تغییر کرد، یک گفتگوی کوتاه داشته باشید. قاعده را کتبی بدهید، همان‌جا که بقیهٔ قواعد سالن را نگه می‌دارید. هر چند ماه یک بار از تیم بپرسید قاعده هنوز منصفانه به نظر می‌رسد یا نه.

و انعام را از دستمزد جدا نگه دارید. درآمد متخصص باید بر کاری که انجام داده تکیه کند، نه بر این‌که مشتریان آن ماه چقدر دست‌ودل‌باز بودند.