چرا «مثل بقیه» قیمت نیست

هنگام اضافه کردن خدمت تازه، بسیاری از صاحبان سالن نگاه می‌کنند سالن‌های اطراف چقدر می‌گیرند و همان قیمت یا کمی کمتر را می‌گذارند. مشکل این است که قیمت دیگران چیزی دربارهٔ هزینه‌های شما، سرعت متخصصانتان یا مشتریانتان نمی‌گوید. ممکن است ببینید هر مراجعه تقریباً هیچ سودی ندارد، یا قیمت آن‌قدر پایین است که بعداً بالا بردنش سخت می‌شود.

امن‌تر است قیمت را از درون به بیرون بسازید: اول عددهای خودتان، بعد بازار، بعد جایش در فهرستتان.

با مدت واقعی شروع کنید

زمان منبع اصلی سالن است، پس قیمت باید بر این تکیه کند که خدمت واقعاً چقدر طول می‌کشد، نه این‌که «باید» چقدر طول بکشد. پیش از آن‌که به فهرست برود، از متخصص بخواهید خدمت را دو سه بار روی یکی از اعضای تیم یا یک دوست انجام دهد و زمانش را بگیرید، با این‌ها:

  • مشاوره و گفتگو با مشتری در شروع؛
  • آماده کردن میز کار و تمیز کردنش بعد از آن؛
  • پرداخت و گفتگو دربارهٔ مراجعهٔ بعدی.

اگر خدمت یک ساعت و چهل دقیقه وقت می‌گیرد، همین مدت واقعی‌اش است، حتی اگر خود کار یک ساعت و نیم باشد.

هزینهٔ هر مراجعه را حساب کنید

وقتی مدت را دانستید، حساب کنید یک مراجعه چقدر برایتان خرج دارد. یک راه ساده:

  1. مواد: هر چه برای یک مشتری مصرف می‌شود، از جمله وسایل یک‌بارمصرف.
  2. سهم متخصص: پورسانت، یا بخشی از حقوقش که به آن زمان می‌افتد.
  3. هزینهٔ ساعتی سالن: اجاره، قبوض و دیگر هزینه‌های ماهانه تقسیم بر ساعت‌های کاری، ضرب در مدت خدمت.

جمع این سه کف قیمت شماست. قیمتی پایین‌تر از آن یعنی هر مشتری تازه برایتان خرج دارد. اگر برای این خدمت تجهیزات تازه خریده‌اید، تعیین کنید می‌خواهید در چند مراجعه هزینه‌اش برگردد.

به بازار نگاه کنید، اما کپی نکنید

حالا وقت نگاه به قیمت دیگران است. اما چیزهای مشابه را مقایسه کنید: همان مدت، همان کیفیت مواد، همان محله و تجربهٔ مشابه متخصص. قیمت بالاتر از دیگران مشکلی نیست، به شرط آن‌که بتوانید ساده بگویید مشتری در ازایش چه می‌گیرد: خدمت طولانی‌تر، مواد بهتر، توصیه برای مراقبت بعدی.

اگر کف قیمت شما خیلی بالاتر از قیمت بازار است، این یک هشدار است. یا خدمت می‌تواند سریع‌تر سازمان یابد، یا باید به‌عنوان گزینهٔ ممتاز ارائه شود، یا شاید اصلاً برای شما مناسب نیست.

قیمت را در فهرستتان جا بدهید

مشتریان خدمت تازه را تنها نمی‌بینند. آن را کنار کل فهرست شما می‌بینند. بررسی کنید:

  • منطق: خدمت طولانی‌تر یا پیچیده‌تر نباید از خدمت ساده‌تر ارزان‌تر باشد.
  • ترکیب‌ها: اگر خدمت تازه اغلب با خدمت دیگری رزرو می‌شود، قیمت و مدت کل را با هم ببینید.
  • نام: یک نام ساده و یک جمله توضیح بهتر از اصطلاحات فنی می‌فروشد.

قیمت آشنایی، اما فقط با تاریخ پایان

پیشنهاد آشنایی می‌تواند به اولین مشتریان کمک کند چیز تازه‌ای را امتحان کنند. یک قاعده دارد: از اول بگویید کی تمام می‌شود و قیمت عادی چقدر خواهد بود. این‌طور مشتریان وقتی پیشنهاد تمام شد حس نمی‌کنند قیمت «بالا رفت». گزینهٔ خوب دیگر این است که اصلاً تخفیف ندهید، بلکه با همان قیمت چیز کوچکی برای اولین مشتریان اضافه کنید.

اگر بعداً به هر حال لازم شد قیمت را بالا ببرید، با اطلاع قبلی و توضیح این کار را بکنید، مثل هر خدمت دیگری.

بعد از یک ماه بررسی کنید

بعد از ماه اول به چند چیز ساده نگاه کنید: خدمت چند بار رزرو شد، مدت واقعی با فهرست جور است یا نه، مواد همان‌قدر که انتظار داشتید خرج داشت یا نه و مشتریان چه می‌گویند. اگر خدمت مدام طول می‌کشد، مدت یا قیمت را تنظیم کنید. اگر تقریباً کسی رزروش نمی‌کند، همیشه تقصیر قیمت نیست؛ گاهی فقط افراد کمی می‌دانند وجود دارد.