چرا باید از قبل قانون داشته باشید

دیر یا زود هر سالنی این را می‌شنود: ناخن بعد از سه روز بلند شده، مژه‌ها زود می‌ریزند، رنگ آن چیزی نیست که مشتری تصور می‌کرد، یک ابرو بالاتر از دیگری است. پاسخ شما از خود مشکل مهم‌تر است. اگر آرام حلش کنید، مشتری ناراضی اغلب به مشتری وفادار تبدیل می‌شود. اگر بد برخورد کنید، می‌رود و به دیگران هم می‌گوید چرا.

بدترین پاسخ‌ها از بداهه‌کاری می‌آیند: یک متخصص همه چیز را رایگان دوباره انجام می‌دهد، دیگری بحث می‌کند، پذیرش قول بازپرداختی را می‌دهد که کسی درباره‌اش توافق نکرده بود. یک قانون کوتاه و مکتوب که از قبل با تیم توافق شده، حدس و گمان را از آن لحظهٔ پرتنش بیرون می‌برد.

اول گوش بدهید، بعد تصمیم بگیرید

وقتی مشتری می‌گوید از نتیجه راضی نیست، اولین کار فهمیدن است، نه دفاع از کار. چه روی صندلی باشد، چه در پیامی فردای آن روز:

  1. تشکر کنید که گفته، به جای اینکه بی‌صدا دیگر نیاید؛
  2. بپرسید دقیقاً چه چیزی درست نیست و اگر پیام داده، عکسی در نور روز بخواهید؛
  3. ببینید چه توافقی کرده بودید: یادداشت‌های مراجعه، رنگ، فرم، طول؛
  4. ظرف یک روز یک قدم بعدی مشخص پیشنهاد کنید، حتی اگر فقط این باشد: «پنجشنبه بیایید تا متخصص نگاهی بیندازد».

در دقیقهٔ اول تصمیم نگیرید مقصر کیست. گاهی مشکل از کار است، گاهی انتظارها روشن نبوده و گاهی هم از مراقبت در خانه. معمولاً یک دیدار حضوری همه چیز را روشن می‌کند.

مشخص کنید اصلاح رایگان شامل چه می‌شود

برای هر نوع خدمت بنویسید که اصلاح کی رایگان است. بیشتر سالن‌ها سه چیز را در نظر می‌گیرند:

  • مهلت. باید با خدمت جور باشد: کوتاه برای ناخن و مژه که مشکل در همان روزهای اول پیدا می‌شود، و طولانی‌تر برای رنگ یا کوتاهی مو که زمان می‌خواهد تا جا بیفتد.
  • چه چیزی خراب شده. بلند شدن، پریدگی، فرم ناصاف یا رنگی که آشکارا با توافق فرق دارد را سالن باید اصلاح کند.
  • چه چیزی شامل نمی‌شود. آسیب اتفاقی، تغییر نظر دربارهٔ رنگ یا طول، کار سالن دیگر یا رعایت نکردن توصیه‌های مراقبتی. این‌ها می‌توانند خدمت پولی باشند، شاید با تخفیف، اما این را صریح بگویید.

استثناها را به صاحب سالن یا یک متخصص ارشد بسپارید. مشتری‌ای که سال‌هاست پیش شما می‌آید شاید بیش از قانون سزاوار باشد، و این اشکالی ندارد به شرطی که یک نفر تصمیم بگیرد.

اصلاح را مثل یک مراجعهٔ واقعی ثبت کنید

اصلاحی که در یک فاصلهٔ ده‌دقیقه‌ای بین مشتریان دیگر جا داده شود، اغلب بار دوم هم خوب درنمی‌آید. با آن مثل یک نوبت کامل رفتار کنید:

  • یک خدمت جداگانهٔ «اصلاح» با مدت واقعی و بدون هزینه به فهرست خدمات اضافه کنید تا در برنامه و در آمارتان دیده شود؛
  • اگر مشتری موافق است، نوبت را پیش همان متخصص بگذارید، یا بدون اینکه معذب شود متخصص دیگری پیشنهاد کنید؛
  • زمانی را انتخاب کنید که متخصص عجله ندارد، نه آخرین نوبت خالی یک روز شلوغ.

اگر حساب می‌کنید هر خدمت واقعاً چقدر طول می‌کشد، همان‌طور که در مقالهٔ مدت واقعی خدمات آمده، همین روش را برای اصلاح‌ها هم به کار ببرید.

وقتی برگرداندن پول راه بهتری است

بعضی مشتری‌ها نمی‌خواهند برای اصلاح برگردند: اعتمادشان به نتیجه را از دست داده‌اند یا فقط وقت ندارند. اصرار به اصلاح به‌ندرت کمک می‌کند. از قبل توافق کنید کی بازپرداخت کامل یا جزئی، یا حساب کردن مبلغ برای مراجعهٔ بعدی، راه بهتری است و چه کسی می‌تواند آن را تأیید کند. بعد سریع انجامش دهید. پولی که بعد از یک هفته رد و بدل کردن پیام و با اکراه برگردانده شود، مشتری را برنمی‌گرداند.

اگر مشتری نظری عمومی گذاشته، آرام جواب بدهید، بگویید چه پیشنهادی داده‌اید و از او دعوت کنید صحبت کنید. لحن از جزئیات مهم‌تر است، همان‌طور که در مقالهٔ جمع‌آوری نظرات مشتریان گفته‌ایم.

ثبت کنید و درس بگیرید

هر اصلاح چیزی به شما می‌گوید. در یادداشت‌های مشتری بنویسید چه چیزی اصلاح شد و چرا تا متخصص بعدی بداند، و یک فهرست ساده نگه دارید: تاریخ، خدمت، متخصص، چه چیزی درست نبود، چه کردید. ماهی یک بار آن را مرور کنید. اگر یک خدمت مدام برمی‌گردد، مواد، مدت زمان و تکنیک متخصص را بررسی کنید. اگر مشتری‌ها مدام می‌گویند «این اصلاً آن چیزی نیست که می‌خواستم»، مشکل اغلب در گفت‌وگوی پیش از خدمت است، و برای همین یک مشاورهٔ کوتاه ارزشش را دارد.

این را بدون دنبال مقصر گشتن با تیم در میان بگذارید. هدف، اصلاح‌های کمتر در ماه بعد است، نه جدول امتیاز.

قانون را از قبل به مشتری بگویید

قانونی که مشتری فقط وقتی مشکلی پیش آمده از آن باخبر می‌شود، شبیه بهانه است. آن را در پایان مراجعه، همراه با توصیه‌های مراقبتی بگویید، مثلاً: «اگر در چند روز آینده چیزی جدا شد، به ما پیام بدهید، رایگان درستش می‌کنیم». همین جمله را در لیست قیمت یا صفحهٔ نوبت‌گیری بگذارید. مشتری‌ها با خیال راحت‌تری نوبت می‌گیرند و اگر روزی گفت‌وگو لازم شد، آسان‌تر پیش می‌رود.